Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
Strony WWWSerwery VPSDomenyHostingDarmowy Hosting CBA.pl

Wykorzystanie diamentu syntetycznego do produkcji narzędzi

Ocena użytkowników:  / 1

Dzień dobry

Dzisiaj trochę o diamentach, to będzie taki wstęp do opisu narzędzi diamentowych, głownie tarcz diamentowych i wierteł, ale o tym później.

Diament jest najtwardszym ze znanych minerałów, oraz pięknym i fantastycznym, węgiel w postaci krystalicznej, bo tym jest w rzeczywistości, który od dawna absorbuje dusze i umysły wszystkich ludzi.

 Charakteryzuje się nadzwyczaj malutkim współczynnikiem tarcia, ma najmniejszy współczynnik rozszerzalności termicznej, jest chemicznie obojętny i odporny na ścieranie, jest izolatorem elektrycznym i równocześnie bardzo dobrym przewodnikiem ciepła. Jest transparentnyw widmie ultrafioletowym i podczerwonym. Ze względu na tak osobliwe cechy znajduje zastosowanie, włączając oczywiście zastosowanie jubilerskie, jako osłonowa powłoka diamentowa nanoszona na implanty stawów, w których zużywanie się ścierne ma fundamentalne znaczenie, czy zastawki serca człowieka, do szlifowania i docierania węglików spiekanych, drążenia skał, przeciągania drutów i prętów, obciągania ściernic ceramicznych, jako wgłębniki do pomiaru twardości i do pomiaru gładkości powierzchni, cięcia płyt wykonanych z szkła i ceramiki, obróbki ściernej szkła optycznego i zdobniczego, obróbki metali nieżelaznych i ich stopów, obróbki tworzyw sztucznych, półprzewodników, materiałów ceramicznych, szlifowania brylantów i kamieni półszlachetnych, w narzędziach stomatologicznych i chirurgicznych. Niezmiernie uniwersalnie, materiał ścierny w formie diamentu używa się do produkcji proszków, zawiesin, ściernic ze spoiwem żywicznym, metalowym, ceramicznym, ale także do wyrabiania preparatów mikroskopowych. Nas w największym stopniu interesuje użycie umożliwiające bardzo precyzyjną obróbkę wszelkich znanych naturalnych i sztucznych materiałów.

Diament w naturze powstał w ekstremalnych warunkach, na dużych głębokościach pod powierzchnią ziemi w wyniku gigantycznego ciśnienia dochodzącego nawet do 70-80 ton na centymetr kwadratowy w temperaturze 1100 - 1300 stopni Celsjusza. Na nieszczęście, takie okoliczności powstawania diamentu determinują zarówno rzadkość jego występowania jak i jego wysoką cenę. W związku z tym tylko sztuczna synteza diamentu mogła dać produkt, który można by wdrożyć w sposób przemysłowy.

 Pierwsze eksperymenty związane z syntezą diamentu nabrały rozpędu po tym jak niejaki Smithson Tennat odkrył, że diament jest postacią krystaliczną węgla pierwiastkowego, a stało się to w 1766. Później starano się w laboratoriach stworzyć podobne warunki, co w naturze. Pierwsze patenty należą do GE, którego naukowcy w 1955 roku wyprodukowali pierwszą partię syntetycznych diamentów. Synteza bazowała na zmianie grafitu w diament (zmiana dotyczyła struktury geometrycznej) przy zastosowaniu ogromnych temperatur i ciśnień w obecności katalizatorów. W latach 80 tych wdrożono inną metodę CVD, polega ona na niskociśnieniowym wytwarzaniu diamentu syntetycznego z fazy gazowej. Technika ta umożliwia nakładanie diamentu na duże powierzchnie. Diament taki posiada znaczną jednorodność struktury krystalograficznej i czystość chemiczną. 

Współcześnie, co roku wytwarza się tony tego minerału, który niczym nie ustępuje prawdziwemu (oprócz ceny), a poza tym w warunkach monitorowanych, jest możliwość wytwarzania ziaren o jednakowych parametrach, wielkości i struktury. Powszechność zastosowania go w technice wpłynęła doniośle na obniżenie jego ceny, a również ceny narzędzi z segmentami diamentowymi: tarcze diamentowe, wiertła diamentowe, ściernice diamentowe, i inne.

Przy produkcji narzędzi istotna jest klasa diamentu, im większe i bardziej symetryczne (zbliżone do naturalnego kryształu) ziarno diamentu, tym większe jego zdolności ścierająco-tnące. W zależności od charakteru zastosowania i rozmiaru narzędzia wyznaczono podział na ziarna w jednostkach mesh, który jest ilością oczek przypadającą na 1 cal. I tak: bardzo ogólna 8-12 mesh, ogólna 14-24 mesh, średnia 30-60 mesh, dokładna 70-120 mesh, bardzo dokładna 150-240 mesh, super dokładna 280-600 mesh. 

http://domtechniczny24.pl/tarcze-diamentowe-do-betonu-ceg%C5%82y-standard.html

 W technologii budowlanej (beton, grani, marmur, gres, terakota i asfalt) wykorzystuje się przede wszystkim ziarna syntetyczne o wielkości 20 - 60 mesh. Wielkość tych ziaren uzależniona jest od rodzaju obrabianego materiału. Do materiału gruboziarnistego wykorzystuje się grubsze ziarno, do drobnoziarnistego drobne. Mniejsze kryształy diamentowe znacznie poprawiają, jakość cięcia, jego gładkość. Jakość ziarna zależna jest również od przybranej postaci krystalicznej. Im bardziej idealna, tym większa wytrzymałość udarowa kryształu. 

 

Włókniny Ścierne- charakterystyka

Ocena użytkowników:  / 1

    Włókniny ścierne są trójwymiarowym produktem ściernym. Szkielet włókniny wykonany jest z niesplecionych ze sobą włókien syntetycznych odpornych na działanie wody i płynów stosowanych w czasie obróbki. Włókna te są nadzwyczaj mocne, nie łamią się nie odkształcają i mają tzw. efekt pamięci, czyli po zgięciu cofają do swojego wcześniejszego kształtu.

    Do włókien przyczepione są, za pomocą spoiwa z żywic syntetycznych, ziarna ścierne. Cząstki ziaren są uporządkowane równomiernie do o koła włókien w całym przekroju gotowego produktu. Powstaje trójwymiarowa, elastyczna struktura dająca nadzwyczaj dobre wyniki w czasie obróbki. 

    Wielkość ziaren w odróżnieniu od osełek podawana jest w szerszym przedziale. W większości materiałów ściernych rozmiar ziarna określana jest umownie i ujednoliconą normą międzynarodową FEPA  i oznaczana literą "P" przed numerem ziarnistości. Wypełnieniee przez ziarno zasady FEPA oznacza, że jego rozmiar dla konkretnej granulacji nie jest większa niż ustalona w normie. W praktyce oznacza, że szlifując ziarnistością "P80" realizujemy stały i jednakowy poziom zarysowań wykańczanej powierzchni.

W przypadku włóknin gradację określa się następująco:

Coarse, grube ziarno- granulacja P80 - P120

Medium średnie ziarno- granulacja P120 do P180

Fine wykańczające- granulacja P180 - P240

Very Fine bardzo drobne- granulacja P240 do P320

Ultra Fine polerowanie- granulacja P400 - P600

Super fine polerowanie wykańczające - granulacja P600 do P1000

 

Użyte ziarna ścierne to przede wszystkim elektrokorund szlachetny, węglik krzemu i czasami cyrkon. 

Zalety cechujące włókniny ścierne

 Przestrzenne ustawienie włókien, równomierne ułożenie ziaren na włóknach, obróbka małoiskrowa ( nie nagrzewa materiałów obrabianych).

 Duże przestrzenie między włóknami gromadzą zabrudzenia i urobek z szlifowanej powierzchni (detal jest obrabiany przez czystą włókninę)

 Wodoodporność włóknin, można je płókać wodą z mydłem, przez co można je stosować na powierzchnie zabrudzone, zatłuszczonych, pokrytych olejami i smarami.

 Elastyczność włókien powoduje łatwość dopasowania się do skomplikowanych kształtów.

 

    Włókninę ścierną można stosować do pracy ręcznej i mechanicznej( pasy bezkońcowe, lamelki, ściernice trzpieniowe). Nadaje się do obróbki ściernej: powierzchni stalowych, stali nierdzewnych, metali kolorowych, takich jak aluminium, mosiądz, miedź, nikiel, jak również dopowierzchni mineralnych.

    Ponieważ włóknina ścierna jest wodoodporna może być stosowana w kuchni jako zastępstwo dla czyścików oraz metalowych gąbek. Wytrzymałe włókna oraz materiał ścierny dobrze czyszczą kuchenki i grille, usuwają przypalone resztki żywności z garnków i brytwanek.

 

Szlifowanie rur i satynowanie powierzchni

Ocena użytkowników:  / 0

Witam

O stali nierdzewnej pisałem poprzednio, teraz pora na wiadomości jak taką stal obrabiać.

     Stal nierdzewna jest nadzwyczaj popularnym materiałem stosowanym wszędzie tam gdzie potrzebne są materiały trwałe estetyczne i odporne na korozję (balustrady, sprzęt gastronomiczny, lady spożywcze i inne). (Wyprodukowane|wytworzone) z niej elementy nie muszą być malowane i lakierowane, wyglądają estetyczne przez długie lata. Te cechy są zauważalne dla użytkownika gotowych wyrobów, sytuacja nie jest jednak tak różowa dla producentów. Tu rozpoczynają się schody. Stal nierdzewna jest bardzo trudnym materiałem i (ze względu|z powodu} na swoje cechy (o których pisałem w art. o obróbka skrawaniem) ciężkim do obróbki. Wiercenie otworów, frezowanie, spawanie i szlifowanie to częstokroć mordęga. 

Dzisiejszy art. będzie dotyczył obróbki ściernej stali nierdzewnych i kwasoodpornych oraz narzędzi do tego celu skonstruowanych (satyniarka, szlifierka do rur, szlifierka do pachwin, pilnik elektryczny) ale po kolei.

Do tej obróbki zaliczamy cięcie z użyciem tarcz do cięcia INOX, szlifowania i polerowania. O ile pierwsza i ostatnia z nich nie nastręcza wiele problemów to szlifowanie tak.

      Nadrzędny jest tutaj dobór odpowiednich materiałów ściernych (płótna cyrkonowe, płótna ceramiczne), jak i parametrów skrawania, czyli odpowiedniego elektronarzędzia. Ponieważ od wyrobów ze stali nierdzewnej wymaga się znacznego stopnia estetyki, bo nie są one później malowane, więc spoiny powstałe podczas spawania jak i miejsca cięć muszą być uważnie wyszlifowane, polerowane lub satynowane. Szlifowanie łatwo dostępnych miejsc przy zachowaniu rygorów technologicznych nie nastręcza większych problemów, gorzej z miejscami trudno dostępnymi, takimi jak rury, balustrady, spoiny pachwinowe. Na rynku pojawiło się sie wiele specjalistycznych maszyn, dzięki którym można wykonać wszystkie wyżej opisane operacje. Firma Bosch wprowadziła specjalistyczną rodzinę elektronarzędzi do obróbki stali nierdzewnych. Są to 4 modele bazujące o dwie szlifierki kątowe. Kłopot przy sprzedaży takiego sprzętu pojawia się w momencie podania ceny. O ile spore, dobrze prosperujące firmy nie mają z tym problemu o tyle mniejsze, lub firmy dopiero, co zaczynające batalię z nierdzewką tak. W takiej sytuacji dobrym rozwiązaniem jest zastosowanie przystawki do szlifierki kątowej, cena między 300 a 800 złotych. Polska firma Glob wprowadziła na rynek kilka grup takich przystawek dla firm obrabiających stal nierdzewną. Wystarczy być wyposażonym własną szlifierką kątową z zmiennymi obrotami i kwestia z głowy.

     Najpopularniejsza z nich to przystawka do obróbki rur nierdzewnych - innymi słowy szlifierka do rur. Posiada uchylne ramię na sprężynie, które powoduje, że taśma bezkońcowa dopasowuje się do kształtu rury. Gumowe ułożyskowane rolki przeciwdziałają ześlizgiwaniu się pasa bezkońcowego. Uchwyt dokręcany do przystawki to ten sam, który mamy przy szlifierce. Całość składa się szybko i niezwykle prosto ( patrz instrukcja załączona z przystawką). Powstała szlifierka taśmowa do rur pozwala na obróbkę średnic, przystawka GS01 do 40mm, przystawka GS02 do 70mm.

pas bezkonczowy włóknina

    Następna grupa to przystawki do satynowania i szlifowania płaskich powierzchni. W przypadku tych maszyn konieczne podczas zakupu jest podanie modelu szlifierki, gdyż każda marka ma inny układ mocowania osłony. Satyniarki można zakupić w wersji z rolką prowadzącą lub nieco tańsze bez rolki. Do satyniarek zakładać można walce z papieru ściernego do bardziej agresywnej obróbki i walce z włókniny polerskiej do satynowania. Walce polerskie z włókniny są sprzedawane w 5 grubościach ziarna. Nadmiernie tylko, że do każdej przystawki wytwórca dorzuca dwie rolki jedną z papieru ściernego a drugą z włókniny.

    Następnym ciekawym produktem jest pilnik elektryczny a de facto przystawka pilnik elektryczny GS03. Stosowany do obróbki trudno dostępnych miejsc. Stosujemy taśmę bezkońcową 10x550 zamocowaną na długim i wąskim ramieniu. Wymiana pasa jest niezwykle prosta dzięki zastosowanej sprężynie i nie wymaga od nas użycia żadnego narzędzia. Napędem na pilnik elektryczny musi być szlifierka kątowa 125 mm z regulacją obrotów, lecz jej moc może być  nieco mniejsza niż w wużej wymienionych.

   I ostatnia grupa to przystawka szlifierki do pachwin, z bardzo długim ramieniem - GS07. Wygląda dość dziwnie, ale dzięki minimalnej odległości tarcza - głowica świetnie nadaje się do polerowania spoin pachwinowych. Konstrukcja umożliwia używanie tarcz filcowych i ściernic elastycznych.

Przy używaniu przystawek koniecznie trzeba zwracać uwagę na obroty i w przypadku wykańczania i szlifowania stali nierdzewnych stosować umiarkowany docisk. Nie ma nic gorszego jak szlifowanie tępym płótnem ściernym i przegrzanie kwasówki.

 

Kostka do czyszczenia papieru ściernego

Ocena użytkowników:  / 1

kostka do czyszczenia płótna ściernegoCześć

Dzisiaj o kostce do czyszczenia papieru ściernego, inaczej jak wyczyścić pas bezkońcowy.

Nader często zdarza się w ciągu szlifowania taśmą bezkońcową, że płótno się zamula. I nie ma tu znaczenia czy używamy szlifierki taśmowej ręcznej, popularnie nazywanej czołgiem, czy szlifierki stacjonarnej. Długość taśmy nie ma tu znaczenia. Podczas szlifowania drewna, przede wszystkim tego z żywicą, czyli iglastego. Zalepiają się wtedy przestrzenie między ziarnami. Zawiązuje się taki spiek żywicy i pyłu, który nagrzewa ziarna, przez co stają się bardziej podatne na stępienie. Do tego w dużym stopniu spada wydajność szlifowania. W przypadku obrabiania stali skorodowanej, elementów stalowych z powłoką lakierniczą lub mokrych, czy wilgotnych detali, sytuacja jest analogiczna. Brud, olej, farba, woda miesza się z opiłkami metalu i zalepia płótno. Taśma bezkońcowa przestaje brać i prędko się nagrzewa. W przypadku obróbki stali taśmą bezkońcową do tego nagrzewa się materiał a to może być bardzo niekorzystne. W takim wypadku z reguły taśma bezkońcowa nadaje się jedynie do wymiany lub jeżeli ziarna nie zostały stępione można użyć kostki do czyszczenia papieru ściernego. Jest to kawał miękkiego tworzywa, który przyciskamy na pas bezkońcowy i powstaje nam taki glut, który usuwa brudy. Efekt jest więcej niż zadowalający.

https://domtechniczny24.pl/kostka-do-czyszczenia-papieru-%C5%9Bciernego.html

 Kostkę można przechowywać zamkniętą szczelnie w worku, wtedy nie stwardnieje. Jak będzie twarda to niewiele starci z swoich właściwości. Ja mam ją już około 1 roku i dalej super działa.

 

Taśmy bezkońcowe do metalu

Ocena użytkowników:  / 1

Dzień dobry

Cały czas staramy się zwiększać nasz asortyment pasów bezkońcowych do drewna i stali. Do dziś mieliśmy tylko firmy Klingspor, w ostatnim czasie rozszerzyliśmy o papiery i płótna z firmy Starcle. Szczególnie chodzi mi o pasy bezkońcowe do metalu na płótnie 641XYP/XP korund. Jest on przeznaczony do obróbki stali konstrukcyjnej, metali nieżelaznych, stali szlachetnej, drewna i skóry. Ziarno jest umieszczone na ciężkim poliestrowym płótnie i dzięki temu ma dobrą wydajnością do ceny.  Jest, więc to idealne rozwiązanie do pracy małoseryjnej, gdzie bez zmieniania taśmy bezkońcowej można obrabiać różne materiały. Kolejnym produktem nieco droższym, bo opartym o ziarno cyrkonowe i przez to wytrzymałym jest 141XYP/141XP I 151XYP/151XP.

Oba płótna są na ciężkim podłożu poliestrowym, do którego przyklejone jest ziarno elektrokorundu cyrkonowego. Nasyp bez wątpienia pełny i tu warto dodać, że jest to nasyp tylko i wyłącznie cyrkonowy a nie mieszanka tańszego elektrokorundu i cyrkonu. To, co odróżnia oba płótna to powłoka w 151XYP/XP, dzięki której taśma pozostaje czysta i nie nagrzewa się tak bardzo, przez to pozostaje dłużej ostra, a właściwie to ziarna cyrkonu. Taśmy Bezkońcowe w zależności od rozmiaru są klejone na styk i podklejane taśmą lub  na ukos pod kątem około 50 stopni.